sobota, 20 kwietnia 2013
czsem myślenie boli ...
Wieczór. Cisza. Ja i moje myśli i wyobrażenia obijające się od każdej ściany i uderzające we mnie ze zdwojoną siłą. Uderzają, a potem doprowadzają do stanu w którym nie poznaję sama siebie. Tak, myślenie na prawdę czasami boli. Boli tak bardzo, że nie pozwala się skupić na czymkolwiek innym, powoduje że człowiekowi robi się niedobrze. Z każdą sekundą coraz bardziej niepewna tego czego chcę. Wydaje mi się, że to wszystko byłoby o wiele prostsze, gdybyśmy jak roboty, byli zaprogramowali, nie myśleli, robili tylko to co robić powinniśmy. Dlaczego jest tak, że podczas tych wieczorno-nocnych przemyśleń obiecuję sobie coś, to potem i tak robię wszystko, żeby tą obietnice złamać? To chyba brak samokontroli. Najwyższy czas ogarnąć siebie samą i zacząć działać jak maszyna, bez żadnych dodatkowych emocji, bez myślenia o tym "co by było gdyby...". Wystarczy! Im więcej myślę, tym dochodzę do głupszych wniosków. Tak, myślenie na prawdę boli.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz